Zarzut ludobójstwa może wydawać się czymś nowym, zrodzonym w wyniku wojny, która rozpoczęła się w odpowiedzi na masakrę dokonaną przez Hamas 7 października 2023 r. W rzeczywistości jest to jednak najnowsza odsłona trwającej od dziesięcioleci kampanii mającej na celu delegitymizację Izraela poprzez oskarżanie go o popełnianie najcięższych zbrodni.
Choć używany język zmienia się wraz z kolejnymi pokoleniami, cel pozostaje ten sam: izolować Izrael i Żydów oraz usunąć ich ze wspólnoty narodów.
Schemat delegitymizowania Izraela rozpoczął się w 1975 r., w ramach działań podejmowanych przez państwa arabskie i ZSRR w celu osłabienia USA i Izraela, kiedy Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję nr 3379, uznającą syjonizm za „formę rasizmu i dyskryminacji rasowej”, stosunkiem głosów 72 do 35[i]. Rezolucja obowiązywała przez 16 lat, zanim została uchylona w 1991 r. zdecydowaną większością głosów — był to jedyny przypadek w historii ONZ, gdy rezolucja została formalnie uchylona[ii]. Nawet organ, który ją przyjął, ostatecznie uznał ją za polityczne narzędzie, a nie ustalenie oparte na faktach.
Kampania delegitymizacyjna powróciła podczas Światowej Konferencji ONZ przeciwko Rasizmowi w Durbanie w 2001 r., gdzie podczas wydarzenia równoległego Forum NGO przyjęło deklarację, która wskrzesiła formułę „syjonizm jest rasizmem”, określiła jedyny kraj demokratyczny na Bliskim Wschodzie jako „rasistowskie państwo apartheidu” i oskarżyła je o ludobójstwo[iii]. Dokument był tak dużym nadużyciem, że wysoka rangą przedstawicielka ONZ ds. praw człowieka oświadczyła, że nie może przedstawić go rządom[iv].
To właśnie w Durbanie połączono we wspólny pakiet współczesny język apartheidu, ludobójstwa i kolonializmu osadniczego — pakiet, który do dziś jest wykorzystywany i promowany przez grupy antyizraelskie i antyamerykańskie.
W 2005 r. powstał ruch BDS (bojkot, wycofanie inwestycji i sankcje), a jego założyciel Omar Barghouti jasno stwierdził, że sprzeciwia się istnieniu państwa żydowskiego w jakiejkolwiek części tej ziemi[v].
Rozpatrywany w oderwaniu od szerszego kontekstu zarzut ludobójstwa skłania czytelnika działającego w dobrej wierze do analizowania dowodów w odniesieniu do każdej wojny z osobna. Jednak w szerszym kontekście ujawnia się jako element kampanii, która rozpoczęła się pół wieku przed wojną Hamasu z Izraelem. Gdziekolwiek i kiedykolwiek działają IDF, pojawia się zarzut ludobójstwa. Stałym elementem nie jest więc polityka Izraela, lecz niezmienna determinacja, by tworzyć argumenty mające uczynić państwo żydowskie pozbawionym legitymacji.
Przykładowo, „International Association of Genocide Scholars” przyjęło w 2025 r. rezolucję uznającą, że Izrael dopuszcza się ludobójstwa w Gazie.
Śledztwo dotyczące członkostwa w tej organizacji wykazało, że jej liczebność niemal się potroiła od października 2023 r., a członkostwo i prawa do głosowania można było uzyskać za jedyne 30 dolarów[vi]. Nie wymagano żadnych innych standardów ani kwalifikacji, aby stać się członkiem środowiska zawodowego publicznie potępiającego Izrael za rzekome popełnianie najcięższej ze zbrodni.
Od Durbanu, przez BDS, aż po dzisiejszą kampanię GenoLIE zarzut może się zmieniać, ale logika pozostaje ta sama — Izraela nie można zniszczyć siłą, pozostają więc kampanie na rzecz jego bojkotu i izolacji.
Platforma Mehdiego Hasana, Zeteo, opublikowała w kwietniu 2026 r. artykuł zatytułowany „Najnowsze ludobójstwo Izraela”, tym razem dotyczący działań Izraela w Libanie. Przykład ten miał ilustrować tezę, że zarzut ludobójstwa jest zasadny przy każdej izraelskiej operacji podejmowanej w ramach deklarowanej samoobrony. Powtarzanie tego rodzaju oskarżeń jest zarówno w swoim celu, jak i w konsekwencji delegitymizacją państwa żydowskiego.
Source: Zeteo Instagram
„Ludobójstwo w Gazie” jest jednym z największych kłamstw XXI wieku. Zostało wykreowane i rozpowszechnione przez antysyjonistyczne i antysemickie sieci po masakrze z 7 października, aby uniemożliwić Izraelowi uratowanie zakładników, delegitymizować państwo żydowskie i podsycać globalny antysemityzm.
[i]UN General Assembly Resolution 3379, November 10, 1975. https://www.un.org/unispal/document/auto-insert-181963/
[ii]UN General Assembly Resolution 46/86, December 16, 1991. https://docs.un.org/en/a/res/46/86
[iii]“The Durban Conference and Process,” Anti-Defamation League. https://www.adl.org/resources/backgrounder/durban-conference-and-process
[iv]Ibid.
[v]Statement of BDS co-founder Omar Barghouti, cited by the World Jewish Congress. https://www.worldjewishcongress.org/en/news/defining-antisemitism-double-standards-against-the-state-of-israel
[vi] Jerusalem Post, “’Genocide scholars’ for $30? Easy entry, fake members undermine confidence in IAGS resolution,” September 4, 2025, https://www.jpost.com/diaspora/article-866398